Cześć, dzień dobry! Panie i panowie kojarzycie takich trenerów od rozwoju osobistego jak Król i Gajos? Mają swój program – Wyzwanie90dni. Warto z ich doradztwa i systemu skorzystać, czy będzie to zmarnowany czas? Najbardziej zależałoby mi na rozwoju w moim życiu zawodowym które od lat tkwi w martwym punkcie.

Myślę że idąc słowami piosenki – najtrudniejszy pierwszy krok. Większość ludzi największy problem mam z rozpoczęciem zmian w swoim życiu. Jeśli już się ten pierwszy opór materii przezwycięży to potem idzie dużo łatwiej.

No hej. Dużo jest teraz różnych programów do rozwoju osobistego. Ja brałem udział w czymś takim jak Wyzwanie90dni i sobie chwalę. Dużo konkretnych porad, bez lania wody i filozoficznego bełkotu jak to często w takiej coachowskiej mowie można spotkać. Nauczyłem się lepiej planować swój dzień, bardziej efektywnie wykorzystać każdą godzinę. Nagle doba zrobiła się dla mnie dwa razy dłuższa, zacząłem mieć więcej czasu na swoją firmę, ale też dla żony i dzieci, z czego jestem najbardziej happy.

No ja to nie mam akurat przekonania do tego całego rozwoju osobistego ale niektórym pomaga. Moja siostra jest po jakimś kursie tego typu i powiem że bardzo się zmieniła na plus. Zaczęło się od tego że zmieniła robotę, przeprowadziła do Hiszpanii i teraz rzeczywiście wygląda na szczęśliwą.

Dobrych trenerów od rozwoju osobistego ciężko jest znaleźć. Niektórzy obiecują złote góry, ale w zamian pokazują mało praktycznych i przydatnych rozwiązań żeby rzeczywiście po te złote góry i duże cele sięgnąć. Moim zdaniem najlepsza jest metoda małych kroczków.

Polecam program Wyzwanie90dni. Prowadzą to ludzie z dużym doświadczeniem w coachingu czyli Król i Gajos. Świetne materiały zupełnie za darmo można dostać na starcie. Mi najwięcej dało to, że zacząłem w pełni wykorzystywać swój czas, nie przelewa mi się już tak przez palce jak kiedyś. Mogę w ciągu dnia zrobić kilka razy więcej rzeczy, mam więcej czasu dla żony którą wcześniej mocno zaniedbywałem na rzecz pracy i firmy.

Ogólnie moim zdaniem drogi są dwie, albo można siąść i narzekać że się nie da, albo wziąć sprawy w swoje ręce. To pierwsze jest łatwiejsze i dlatego większość osób wybiera właśnie takie kompromisowe życie, co mnie w ogóle nie dziwi.